Inktober # 2 (2023) Escultura en vano de falso arco, San Pedro de Nós

En 2005 viví el verano más especial de mi vida. Curré tres meses en una peli, la última de mi admirado Fernando Fernán Gómez (Mia Sarah), quizá fue como poder vivir un sueño y eso hizo que no disfrutará todo lo que podría y querría. Tuve una jefa 10 de la que copié mucho en cuanto al método de trabajo, es básicamente el que usaría en los curros de ilustrador y diseñador. Una directora artística súper curriña, protectora y cariñosa, me hizo sentir constantemente como su hermano pequeño. En esa experiencia pude vivir durante muuuuchas horas dentro de Villa Isabel, un caserón semiabandonado en aquel momento, el lugar más terrorífico en el que haya estado. Esta escultura que rellenaba un falso arco de fachada lo dice todo.

Inktober # 1 (2023) Ménsula hombre vegetal, Oviedo

Años después vuelvo a tener tiempo y calma para currarme esto del inktober. Todo el mes de octubre subiré un dibujo al día, estará realizado con tinta y no le dedicaré demasiado tiempo.

Han sido cinco años de dejarme horas e incluso salud en arrancar la librería/academia de dibujo en la que tanto he volcado, un trabajo, una empresita propia en la que no sólo he buscado tener una fuente de ingresos, si no algo ilusionante que me diera mucho gracias al reencuentro con la gente de barrio, con los niños y con el dibujo. Si bien en este lustro he pasado horas explicando cómo dibujar, yo apenas he podido hacerlo, al menos no tanto como hubiera querido. Pero creo que se acabó.

Este año barajé varias ideas y terminé optando por esas fotos que saco a mis amados detalles arquitectónicos, sobre todo a los relacionados con el modernismo y otras corrientes arquitectónicas que normalmente no sabemos distinguir.

Este dibujo representa a una ménsula, una especie de tritón, un "sireno" que en lugar de cola de pescado tiene una parte inferior formada por elementos vegetales. La foto fue tomada en la preciosa Oviedo, en 2005, durante un paseo con mis tres "hermanos revisteros" de aquel momento, mi Martín, mi Inés, y i Ángel y con Eila. Xa choveu. Espero que os guste esta propuesta que os traeré durante varios días/entradas.

Inktober # 31 · Pasatempo · Estatua de Don Juan xogando cun neno (seu neto) (2017)

   Remata novembro, andive liado e hoxe tiven que facer unha pila de ilustracións. Andiven dando voltas ó tema, que facer para a despedida. Revisei algunhas das decenas de imaxes antigas do parque que teño e ao atopar esta tíveno claro. O parque ten unha despedida, Unha derradeira estatua, nin alegorías, nin personaxes de culturas clásicas, el xogando cun neno, seguramente seu neto, alguén non quere despedirse da vida nunha horas plácidas en familia. Adeus Pasatempo, adeus inktober.

   Adico este derradeiro curro do inktober a Arnao e Angel que tanto desfrutan desta parte do parque, e xa a todos os pasatiemperos modo non olvidar a ninguén. Helena con quen comecei a pelear nesta defensa do parque, P, Estela, Andrés, Sergio... Dani e o resto dese grupo de guías do parque dos que tanto esperamos, a todos os socios da Asociación de Amigas do Parque do Pasatempo e a moitos que, sin selo, axudan nesta cruzada.

   Debuxade, aclare a mente, calma o espírito e serve para irse de trascendental. Aburiño!

Inktober # 30 · Pasatempo · Cupido (Fonte de idem) (2017)

   Sempre me gusta comentar ao visitalo parque que Cupido tiña baixo seus pés unha ruleta de casino. Imaxino, e así o digo, que tentaba Don Juan, ou quen carallo deseñara/ideara esta estatua da Fonte de Cupido, que o amor é coma o xogo. En fin, son ludópata.

   Adicado a todas as mulleres do mundo. Podería centrarme nalgunha, pero, a día de hoxe, se aposto por un número é polo meu. Esta ilustración vai adicada a min, polo moito que currei en favor do Pasatempo nos últimos cinco anos.

Inktober # 29 · Pasatempo · casas chinas - zoolóxico (2017)

   Ao redor do estanque dos Papas había 4 construccións, coñecidas coma "Casetas Chinas" ou simplemente "Casetas", sabemos que contiñan as gaiolas cos animais do zoolóxico do Pasatempo. Cohabitaban varios animais, cervos, lobos, monos, dise que un Yak regalado polo rei Alfonso XII, pero quédome cun recordo dos betanceiros máis maiores, unha xirafa. Os animais morreron en pouco tempo ao non aclimatarse ao ambiente húmido e frío do Carregal. Por desgracia sempre tratamos aos animais coma obxetos ou xoguetes.

Inktober # 28 · Pasatempo · alegoría da Agricultura (2017)

   Eu pretendo, ou querería, ser ecoloxista. A mellor parte naturalista do parque atópoa nas alegorías das catro estacións, auténtica homenaxe a esa natureza cíclica que sempre nos da cobixo e alimento. Na parte alta temos outro elemento clave nesa relación do home coa natureza, a estatua da agricultora que coroa a Fonte de Agricultura. Homenaxe aos nosos campesiños, a esas xentes que levan séculos traballando o campo, verdadeiro tesouro de Galicia xunto a ese mar que nos da vida e nola quita. Aí vos queda, libre de aditivos, conservantes, colorantes e tranxénicos.

   Adicada a Alba que non é campesiña, pero seguro que ve algo chulo no deseño deste traxe tradicional.

Inktober # 27 · Pasatempo · alegoría da Xustiza (2017)

   Na parte alta do parque cremos que Juan deixou un legado moi sinxelo de entender. El en familia, feliz, a caridade e a xustiza. Esta última leva os ollos vendados como a deusa romana Fortuna (o destino) e porta a espada de Némese (a vinganza), non podemos distinguir se portaba unha balanza ou un facho.

Inktober # 26 · Pasatempo · Estanque dos Papas (2017)

   O Estanque dos Papas tiña forma de trebol de catro follas. Sobre a baranda que o rodeaba atopabamos os bustos dos máis de 200 papas que existiran dende Pedro ata o coetáneo de Don Juan. A decoración con cunchas e cantos rodados tiña a súa máxima expresión neste rincón do parque, ainda que será no Estanque do Retiro onde atopemos as cunchas máis grandes e bonitas.

   Adico esta entrada a dous compañeiros da Asociación cun fondo sentimento criostián, Edu e Adrían, o sobrinísimo. ;)

Inktober # 25 · Pasatempo · Casa Taquilla (2017)

   Suponse que nesta edificación tivo a familia García Naveira, antes de se abrir o parque, unhas cabalerizas. Chámaselle a Casa Taquilla, alí venderíanse esas famosas postais do parque por unha peseta, cantidade adicada a beneficio do Asilo García-Hermanos. Ademáis alí se sacaria o billete de entrada, esta cuestión póñoa en duda, moi raro me parece que non haxa nin unha sóa entrada conservada, quizáis só se tratase dun papeliño con texto entrada ou billete, ou cunha simple numeración, de ser así, seguramente o visitante non a conservase ou non podería identificarse ó non ter impreso nada referido ó Pasatempo.

   Nesta edificación poderiamos ver por primeira vez a tipografía que se repetiría no muro de "ESPAÑA MONARQUICA Y SUS 18 HIJAS REPUBLICANAS"

   Neste texto, ó igual que nas postais, poderemos ver o nome do parque, PASATIEMPO, a secas e en castelán. Ainda que nalgunhas edicións das postais aparecería outro texto, PASATIEMPO CARREGAL, e comunente se lle coñecía e coñece como A HORTA DE DON JUAN.

   En fin, espero que vos guste.

Inktober # 24 · Pasatempo · leóns da entrada principal (2017)

   Os dous leóns de Covadonga viviron primeiro no Pasatempo. Pero aquí todo caeu, como as follas das árbores en outono. Pode que ata se salvaran coa súa partida a terras amigas e veciñas.

   As bases nas que descansaban os leóns estaban adornadas, non sei se con azulexos ou cun enfoscado pintado, non se chega a apreciar ben nas fotos. Perduraron ata que no 86 o goberno betanceiro pasa polo Pasatempo as excavadoras e o desprecio polo patrimonio, o mal fíxo en moita maior medida o segundo, non o dudemos.

Inktober # 23 · Pasatempo · parella de escarabellos (2017)

   O Pasatempo garda grande xoias nas que ninguén repara. Hai unha fonte preciosa, cunha Medusa atrapada en pedra, maldita vinganza poética.

   Baixo desa cabeza cortada hai dúas parellas de escarabellos. Que nos queren dicir?, o  Pasatempo é misterio, é non saber nada, como nunha puta peli de Lynch pero sen longas carreteras escuras.


   Adicado a tódalas parellas, a todos os insectos, a todos os que se arrastran e a todos os que comen merda. A todas esas conversas que se van coa choiva.

   Bicos xentiña.

Inktober # 22 · Pasatempo · a Casa dos Espellos (2017)

   A Casa dos Espellos é unha das dúas edificacións que estaban na primeira zona do Pasatempo. Os espello devolvíante diferente imaxes de ti mesmo, ti mesmo vería dun modo diferente cada uns deses reflexos. Que mellor forma de analizarse a un mesmo, de reflexionar, de meditar, que observarse con diferentes lentes.

   Adícolle esta ilustración a dous compañeiros da futura revista da Asociación de Amigas/os do Pasatempo que se chamará A Casa dos Espellos. Edu e Adrián, marqués e sobrinísimo, un placer. Ós demáis xa lle adiquei outra ilustración, non querades acaparar.

Inktober # 21 · Pasatempo · vehículo antropomórfico do Estanque do Retiro (2017)

Inktober # 20 · Pasatempo · vehículo antropomórfico do Estanque do Retiro (2017)

   Sobre do Pasatempo dinse varias tonterías. Unha delas é que no corredor perimetral do estanque do retiro hay medios de transporte da época de Juan García Naveira. Vaiamos máis aló, á súa época, á época de Julio verne, á época do comezo do cine de Méliès e vexamos con ollos fantásticos os dous vehículos que están na cara leste co estanque. Sun vehículos de catro rodas propulsados a pedais por un único piloto. Recórdannos ós mascaróns de proa que encheron ós barcos a partir do século XVIII. O temón suxeito entre as mans da "muller" non fai máis que apuntar na dirección doa orixe naval deste elemento.

   Supoño que o traxe da muller é propio da época, iso me parece. Isto faime adicarlle esta ilustración a unha especialista na área de indumentaria "viejuna", Sara, unha das historiadoras da Asociación de Amigas/os do Pasatempo .

Inktober # 19 · Pasatempo · fonte da Illa do Estanque do Retiro (2017)

   Na illa que ocupa o centro do Estanque do Retiro contabilízanse máis de dez fontes. Unha delas é a do debuxo, en partes pouco definidas e outras algo inventadas, xa que por desgracia desapaerceu parte da fonte e as fotografías antigas non nos mostran tódolos seus detalles. Agardo que vos guste.

   Adicado a Dani Lucas que investigando, investigando aportou unha imaxe clave que me permitiu facer esta ilustración. Paz e Pasatempo compañeiro.

Inktober # 18 · Pasatempo · Pabillón (2017)

   O Pabillón era a construcción de maior altura do Pasatempo. Era a maneria de acceder á parte alta do parque, a aterrazada, a que se conserva a día de hoxe. Subías por dentro ata a segunda planta e, a través dunha rampa, pasabas por riba do camiño das Cascas.

   Meu modo de acceder e coñecer o parque foi miña amiga Mónica, a ela vai adicada esta ilustración e mil cousas máis, metíchesme o demo.

Inktober # 17 · Pasatempo · canoa e indíxenas (2017)

   En torno á illa do Estanque do Retiro hai catro embarcacións, apenas queda nada da canoa e dos dous indíxenas. Valga este humilde debuxo para recordar como foi, para que coñezades mellor ó parque do Pasatempo.

Inktober # 16 · Pasatempo · xarróns (2017)

   Curiosidad, en la terraza del Árbol del Capital, según la nomenclatura más empleada, segunda terraza, vemos en la actualidad dos pedestales recibiendo al visitante que suba desde el Estanque de Salomón. Ahora sobre los pedestales hay una piezas de forja, pero en su momento hubo dos jarrones muy elegantes, preciosisisisisimos para mi gusto. Una pareja de aves por jarrón hacía las labores de asas. Eran casi iguales a una pareja situada en el jardín de la famosa casa de Doña Águeda, hija del creador del Pasatiempo, Don Juan García Naveira. Esos pedestales son exactamente iguales a los que servían de soporte a los doce bustos de los Emperadores Romanos que ocuparon dos ubicaciones diferentes en Betanzos, primero en la entrada del parque y más tarde en el jardín de la casa de Doña Águeda.

   Espero que guste, a mi me encanta.

Inktober # 15 · Pasatempo · Sentencia de Jesús (2017)

   Soy ateo, pero me encanta el folklore que rodea a las religiones. Quien ha visitado conmigo el parque habrá escuchado que esta zona y el rinconcito dedicado a las religiones del mundo con más seguidores, son de mis favoritas. Una pena que muchos energúmenos se esforzaron en destrozarla.

Inktober # 14 · Pasatempo · fonte central do Estanque dos Papas (2017)

   El gobierno del PSOE destrozó en 1986 el Estanque de los Papas, los delitos prescriben, la pena por perder estas joyas NO.